viopoikilothtaΗ Βιοποικιλότητα που χαρακτηρίζει κάθε περιοχή του πλανήτη και τα οικοσυστήματα που αυτή προσδιορίζει έχουν εδω και δεκαετίες απασχολήσει τη διεθνή κοινότητα,  που με πρωτοβουλία του ΟΗΕ έχει συνάψει  ένα σημαντικό αριθμό διεθνών συμβάσεων  για τη προστασία της βιοποικιλότητας, της άγριας ζωής, των περιοχών RAMSAR, των περιοχών NATURA, των βιοτόπων κλπ .

Με βάση τη πρωτότυπη εργασία του Norman Myers κ.α (2000) και όσων αντίστοιχων ακολούθησαν, η μεσογειακή λεκάνη καταγράφεται ως περιοχή με χαρακτηριστική και πλούσια βιοποικιλότητα παγκοσμίως (biodiversity hotspot).

viopoikilothta1Μας είναι γνωστό ότι οι αλλαγές στα χαρακτηριστικά της βιοποικιλότητας και στους πληθυσμούς των ειδών εξαρτώνται από την ευαισθησία της κάθε περιοχής στις κλιματικές αλλαγές και τους φυσικούς νόμους της «εξέλιξης των ειδών» καθώς επίσης και από τις ανθρώπινες πιέσεις σε κάθε περιοχή.  Από την μέχρι σήμερα ανθρώπινη συμπεριφορά στη φύση φαίνεται ότι πολλές από τις περιοχές και τα οικοσυστήματα που βλέπουμε και θαυμάζουμε σε όλο τον κόσμο θα υποβαθμιστούν ή θα εξαφανιστούν μετά από 50 ή 100 χρόνια. Ήδη έχουμε αντιληφθεί το δυσάρεστο αποτέλεσμα της σύγκρουσης  του βιομηχανικού ανθρώπου με τη μητέρα Γη.

Οι εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση διατήρησης των τύπων οικοτόπων και των ειδών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας της Ε.Ε.  περί οικοτόπων» (COM(2009) 358 δεν είναι πολύ κολακευτικές για τη χώρα μας ενώ ταυτόχρονα σημειώνουν ότι στην ελληνική επικράτεια παρευρίσκονται τα περισσότερα είδη χλωρίδας και πανίδας από όσα αντίστοιχα στις άλλες  μεσογειακές ή ευρωπαϊκές χώρες.

Μια λογική εξήγηση για τον μεγάλο αριθμό ειδών της χώρας μας προσφέρεται από τις διαδρομές των αποδημητικών πτηνών από την Ευρώπη στην Αφρική που μας παρουσιάζει το αντίστοιχο διάγραμμα του διεθνούς οργανισμού Wetlands International.

viopoikilothta2Στο διάγραμμα βλέπουμε  ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός αποδημητικών πτηνών που υπερίπτανται των Άλπεων και κατευθύνονται στην Αφρική από την Ιταλική χερσόνησο όπως επίσης ότι οι Άλπεις είναι και φυσικό  εμπόδιο για άλλα αποδημητικά είδη που δεν μπορούν να ίπτανται πάνω από το υψόμετρο της αλπικής ορεινής μάζας ούτε να διανύουν τεράστιες αποστάσεις. Πολλά από τα είδη αυτά χρησιμοποιούν την ελληνική χερσόνησο και τα νησιά μας στο ετήσιο ταξίδι τους  στην Αφρικανική ήπειρο ως  περιοχές ξεκούρασης και τροφής. Ως αποτέλεσμα η ελληνική γη ενσωματώνει συνεχώς, για πολλές χιλιάδες χρόνια τώρα,  σπόρους και βιολογικό υλικό που μεταφέρουν από πολλές περιοχές της Ευρώπης τα αποδημητικά πτηνά στο διάβα τους από τη χώρα μας.

Η βιοποικιλότητα όμως του κάθε τόπου, εκτός από τη παροχή πρώτων υλών άμεσης κατανάλωσης κατ’ ευθείαν από την φύση (γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία), υποστηρίζει και έχει δημιουργήσει και πιο εξειδικευμένες περιοχές ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η φαρμακευτική, η ποτοποιία, η δημιουργία αρωμάτων, η τυποποιημένη διατροφή με ιδιαίτερη ονομασία προέλευσης και η δημιουργία διατροφικών αποσταγμάτων.

Ας αναρωτηθούμε,  πως άλλες μεσογειακές χώρες με μικρότερο αριθμό ειδών έχουν τυποποιήσει και εμπορεύονται διεθνώς δεκάδες προϊόντα της βιοποικιλότητας τους στους τομείς της ποτοποιίας, των τροφίμων και των καλλυντικών, ενώ εμείς όχι.

Ας αναρωτηθούμε,  σε πιο βαθμό η φαρμακευτική έρευνα στη χώρα χρησιμοποιεί τα συστατικά των φυτών για τη δημιουργία εξειδικευμένων φαρμάκων που σώζουν ζωές και φροντίζουν την υγεία μας.

Η  συνεισφορά  της βιοποικιλότητας στην οικονομία της χώρας πραγματοποιείται μόνο μέσα από σύγχρονες και επικεντρωμένες επενδυτικές πρωτοβουλίες με στοχευμένο  ερευνητικό-αναπτυξιακό ενδιαφέρον που τοποθετούν την περιφέρεια, την τοπική παράδοση, τα οικοσυστήματα και τον φυσικό μας πλούτο στο επίκεντρο των δράσεων δημιουργώντας συνθήκες και κίνητρα για την επιστροφή βιώσιμων παραγωγικών δραστηριοτήτων και θέσεων εργασίας στην ύπαιθρο.

ΠΗΓΗ: ekiea.gr