ΠΟΛΙΤΙΚΗ

“Οι όροι και τα όρια της συναίνεσης”. Του Γιώργου Χ. Σωτηρέλη

Γιώργου Χ. ΣωτηρέληH εικόνα που έδωσαν προς τα έξω τα κόμματα, στην πρόσφατη τραυματική θεσμική εμπειρία της Σύσκεψης των Αρχηγών, είναι νομίζω αντιστρόφως ανάλογη από αυτήν που αναμένουν οι πολίτες, τόσο για να επιτευχθεί η έξοδος από την κρίση όσο και για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.
Οι ευθύνες, δυστυχώς, βαρύνουν τόσο τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ (για τους ΑΝ.ΕΛΛ. η συζήτηση δεν έχει νόημα…) όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ειδικότερα:
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποφασίσει, επιτέλους, να προχωρήσει σε ειλικρινείς, ουσιαστικές πρωτοβουλίες διαλόγου, αφ’ ενός μεν υιοθετώντας ένα περισσότερο συναινετικό και λιγότερο καταγγελτικό ύφος, αφ’ ετέρου δε προβαίνοντας σε γενναία αυτοκριτική (αντί των μισόλογων) για τα σοβαρότατα λάθη και τις κάκιστες επιλογές προσώπων, τόσο κατά την περίοδο της αντιπολίτευσης όσο και στην έως τώρα κυβερνητική του θητεία.

Περισσότερα...

Συναίνεση: ένας μύθος που ξέφτισε. Του Χρήστου Μαχαίρα

Χρήστου ΜαχαίραΤο απόλυτο προεκλογικό trend – μακράν όλων των υπολοίπων – ήταν αναντίρρητα η συναίνεση. Κατά τη γνώμη των υποστηρικτών της «πάση θυσία συνεννόησης » ο δρόμος της ανασυγκρότησης της χώρας και της επιστροφής στην ανάπτυξη περνούσε αναγκαστικά από την κατεδάφιση των όποιων διαχωριστικών γραμμών. Δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, πασόκοι και μεταπασόκοι, ποταμίσιοι ή στεριανοί, διαφήμιζαν τα οφέλη των συναινετικών σχημάτων, καλώντας φίλους και αντιπάλους να καπνίσουν την πίπα της πολιτικής ειρήνης.

Ήταν εκείνες οι ανεπανάληπτες στιγμές, όπου ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ζητούσε από τον -επικίνδυνο και λαοπλάνο – Τσίπρα τη συγκρότηση του μεγάλου Συνασπισμού, υπό τις επιδοκιμασίες της Φώφης Γεννηματά και του Σταύρου Θεοδωράκη. Το πρόσταζε, υποτίθεται, ο κοινός ευρωπαϊκός τόπος στον οποίο συνέκλινε η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων – ή ίδια η επαχθής συμφωνία του Αυγούστου, την οποία έσπευσαν να συνυπογράψουν όλοι οι μετέχοντες του φιλοευρωπαϊκού μπλοκ, άλλοι ανόρεκτα και άλλοι ενθουσιωδώς.

Περισσότερα...

Ποιος θέλει να εφαρμόσει το Μνημόνιο; Κώστας Καλλίτσης

Κώστας ΚαλλίτσηςΥπάρχει το πολιτικό προσωπικό που απαιτούν οι συνθήκες;

Ενα δεδομένο είναι αυτό που υπογραμμίζει ο διοικητής της ΤτΕ, κ. Γ. Στουρνάρας, ότι «η παρούσα κυβέρνηση έχει πλέον επιλέξει τον δρόμο της συνεργασίας και της συνεννόησης με τους εταίρους και έχει απορρίψει την εκδοχή της ρήξης». Υπέγραψε μια συμφωνία, το Γ΄ Μνημόνιο, χάνοντας τα μισά κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, και κέρδισε τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Τις κέρδισε με δεδομένο ότι θα εφαρμόσει το Μνημόνιο, όπερ και (αγνοώντας το λεγόμενο πολιτικό κόστος...) πράττει. Δεν κρύφτηκε (δεν είπε παραμύθια της προηγούμενης συγκυβέρνησης, περί αναδιαπραγμάτευσης κ.λπ.) ούτε κρύβεται. Είπε ότι θα το εφαρμόσει, το εφαρμόζει.

Περισσότερα...

Στο πλευρό του Νίκου Φίλη Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Νίκος ΦίληςΠολύ γρήγορα παλιώνουν τα γεγονότα στις μέρες μας. Δεν ξέρω αν φταίει η τηλεκακομαθημένη προσοχή μας που εστιάζεται αμέσως στο καινούργιο σβήνοντας από τη μνήμη αυτό για το οποίο μαλλιοτραβιόμασταν χθες, ή αν ο χρόνος όντως έχει πυκνώσει και το ένα τράνταγμα διαδέχεται το άλλο με αστραπιαία ταχύτητα.

Κι επειδή έχω αναλάβει την υποχρέωση να γράψω ένα κείμενο, αισθάνομαι άβολα μη μπορώντας να προβλέψω για ποιο θέμα θα μιλάει το πανελλήνιο όταν το κείμενο δημοσιευτεί.

Τη σφαγή στο Παρίσι ή κάποιο άλλο χτύπημα των τζιχαντιστών, το τι θα έχει συμβεί στην ημέρα του Πολυτεχνείου, την υπόθεση Πανούση, τις αντιδράσεις στον επώδυνο συμβιβασμό με τους πιστωτές για να πάρουμε τη δόση μας ή ένα άλλο κολοσσιαίο γεγονός που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει σήμερα, Τρίτη;

Περισσότερα...

Το μετεκλογικό τοπίο και η προοπτική μιας νέας πλουραλιστικής Αριστεράς Γιώργος Χ. Σωτηρέλης

Γιώργος Χ. ΣωτηρέληςΦαινομενικά, τίποτα δεν έχει αλλάξει μετά το νέο εκλογικό αποτέλεσμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ έχουν περίπου τα ποσοστά που είχαν, στην κυβέρνηση μετέχουν και πάλι οι –ανεκδιήγητοι– ΑΝΕΛ, το ΠΑΣΟΚ με το Ποτάμι απλώς άλλαξαν θέση, ενώ το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή ενίσχυσαν ανεπαίσθητα τις δυνάμεις τους. Με λίγα λόγια, όλα μοιάζουν ίδια και απαράλλακτα, εξ ού και οι κατηγορίες προς την κυβέρνηση ότι οι εκλογές οδήγησαν απλώς σε έναν ανούσιο ανασχηματισμό.

Ωστόσο η εικόνα αυτή είναι παραπλανητική. Κάτω από την επιφάνεια αυτών των εκλογών συντελέσθηκαν σημαντικές αλλαγές, που ίσως αποδειχθούν καταλυτικές για τις μετέπειτα εξελίξεις. Όχι μόνον διότι στην πραγματικότητα κανένα κόμμα δεν είναι ίδιο μετά τις εκλογές –ακόμα και στο ΚΚΕ και στην Χρυσή Αυγή συντελούνται διεργασίες– όχι μόνον διότι αναδείχθηκαν νέα κόμματα, όπως η Ένωση Κεντρώων και η ΛΑΕ αλλά ιδίως διότι νομίζω ότι για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια διαμορφώνονται, έστω και στοιχειωδώς, οι όροι για την δημιουργία μιας νέας και ανοιχτόμυαλης Αριστεράς, με πλουραλιστικά και σε κάθε περίπτωση δημοκρατικά χαρακτηριστικά, η οποία μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις επερχόμενες κρίσιμες εξελίξεις.

Περισσότερα...

Άρθρα στην κατηγορία Πολιτική